Dlaczego CZASOPRZESTRZENIE?

Niezbyt serio mogłabym odpowiedzieć:

Bo tak jest dowcipnie. Może w katalogu biblioteki narodowej ktoś zakwalifikuje mnie jako autorkę pracy z dziedziny fizyki nt. teorii względności (oni mają swoje czasoprzestrzenie i cieszą się większym poważaniem, niż edukatorzy
domowi ;-). Oczywiście wszystko się wyda, po przeczytaniu podtytułu: „Jak uczyć historii i przyrody”.

Historię oraz elementy wiedzy o społeczeństwie symbolizuje CZAS.
Przeszłość, pomiar czasu w historii, ery, epoki, daty, etc. Wszystkie te kluczowe pojęcia używane w nauce historii dotyczą czasu. Nie sposób skutecznie poznawać historię bez rozumienia tego zagadnienia. Nie sposób rozumieć pojęcia czasu w jego społecznym sensie, bez znajomości historii. A jednocześnie czas jest wielkością fizyczną i jako taka przynależy do świata przyrody.

PRZESTRZEŃ w pierwszej kolejności odnosi się do przyrody.
Przestrzeń, która nas otacza, której doświadczamy na co dzień. Przestrzeń jest bogata; pełna roślin, zwierząt, minerałów, cząstek, oddziałujących na siebie sił. W stałej, dynamicznej zmianie, ruchu. Biologia, chemia, fizyka i geografia to przedmioty, które próbują tę przestrzeń opisać. Dzięki którymi uczeń może poznać ją lepiej. Ale z drugiej strony, wydarzenia historyczne zawsze zachodzą w jakiejś przestrzeni, jakimś fizycznym miejscu.

Szkoła najpierw skupia (nauczanie zintegrowane w klasach 1-3), a potem rozdziela te dwie domeny (pozostała część edukacji). Jednak w realnym życiu oddzielona szkolnymi przedmiotami wiedza tworzy pewną całość.

CZASOPRZESTRZENIE. Świat jest jeden. Świat nie jest poszatkowany na szkolne przedmioty. Przyroda i historia przeplatają się. Do zrozumienia przebiegu bitwy potrzeba znajomości ukształtowania terenu i czytania mapy. Nie uda się budowa i obrona murów warowni bez znajomości cech wielu substancji i ich mieszanin. Dzieci żyją i doświadczają na co dzień czasu i przestrzeni. Pomóżmy im lepiej ją poznawać i rozumieć, poprzez mądre wspieranie ich w nauce.

Miłej lektury!

Ze wstępu do książki “Czasoprzestrzenie. Czyli jak uczyć historii i przyrody” Katarzyny Konieczny.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *